Ngôi Nhà Chết Của Ma Nữ

NOVEL · Tiếng Việt

Ngôi Nhà Chết Của Ma Nữ

# Ngôi Nhà Chết Của Ma Nữ ## Minh họa > https://www.bilinovel.com/novel/983/120103.html ![](https://img3.readpai.com/0/983/120103/71644.jpg) ![](https://img3.readpai.com/0/983/120103/71645.jpg) ![](https://img3.readpai.com/0/983/120103/71646.jp……

Start reading · 1 sections ↓

THE READING ROOM

Text in Español · requested translation unavailable

Contents · 1 sectionsSection 1

01 / 01

Section 1

## Ilustraciones

## N recuerda todo lo de ayer: la vida y la muerte de su madre, y lo demás

Edición taiwanesa. Reproducido del grupo Miaosheng Yingjia. Escaneo: Zorro Hada Explosivo Retoque: el mismo

1 En el sueño que no cesa de volver

Mi difunta madre era, de verdad, una gran belleza.

Madre era alta, aunque jamás demasiado alta, y tenía el rostro pequeño. Cuando se quedaba de pie, sola, siempre daba la sensación de una grulla entre gallinas. Los dedos largos hacían que sus manos parecieran extraordinariamente finas; la piel era blanca como la nieve, y el cabello largo y lustroso, en cuanto se lo soltaba, caía hasta el suelo como una cascada.

Madre tenía unos ojos alargados y finos, las pupilas negras y profundas. Mirar aquellos ojos quitaba el aliento: parecían el cielo nocturno sin estrellas de un país extraño y lejano, y también como si fueran a absorberte para no dejarte salir jamás. Aun así, los ojos de madre seguían invitando a mirarlos una y otra vez.

A madre le gustaba la ropa negra, porque el negro era lo que mejor realzaba su piel blanca como la nieve y su cabello negro. Ya fuera un vestido largo de terciopelo negro sin adorno alguno, o un sobrio traje de luto negro, puestos sobre el cuerpo de madre parecían más espléndidos que el vestido de una reina. Lo que más me gustaba era contemplar a madre desde lejos.

Madre abandonó este mundo en primavera. En el jardín, los cerezos inclinados tenían las ramas cubiertas de flores. Madre llevaba un kimono de mangas largas de pluma negra①, bordado con flores de cerezo, que deslumbraba la vista. Se dice que quien está casada no puede vestir un kimono de mangas largas, pero, como mamá no se había casado, no había inconveniente.

Sueño sin cesar, una y otra vez, con el día en que murió madre. La veo morir ante mis ojos, y también sueño que yo ni siquiera puedo…

## Los hombres persiguen los recuerdos del pasado: la vida y la muerte de aquella persona N, y lo demás

5 El ángel muere en la habitación cerrada

¿Ah, sí?

Estás investigando aquel caso.

Seguro que algún allegado te encargó que lo investigaras.

Ah, no. No importa. Por supuesto que no puedes decir el nombre de esa persona, y yo tampoco tengo por qué saberlo. Solo quiero confirmar una cosa.

¿De qué parte es el allegado?

¿De la familia de Tachibana Mizuo, el que fue declarado culpable?

¿O de la familia de Kotakari Tsuyako, asesinada por Tachibana?

¿No hay nada que declarar? Ah, ¿así es? El caso de ella ya está cerrado. Tachibana es el único culpable. Aunque es cierto que hay hechos desconcertantes, por más que ahora se siga indagando, los muertos no van a resucitar.

No. Hablar de este caso no me supone ningún inconveniente. Además, ya es cosa vieja. Para mí es como un recuerdo de juventud. Como una de las personas implicadas, quizá también me corresponda, en alguna medida, aclarar el hilo de los hechos. Solo espero que no vendas mis palabras a una revista de cotilleo para escribir reportajes de mierda.

Ah, ¿sí? Lo entiendo; te ruego que lo cumplas sin falta. En realidad, en este punto no me queda más que confiar en ti. No pasa nada. Pero, bajo ninguna circunstancia, reveles mi verdadero nombre. También tengo familia; no quiero que la gente se ponga a especular a la ligera.

Entendido. Entonces, ¿por dónde empiezo? ¿Por el día en que ella murió de repente? ¿O desde más atrás? ¿Quieres saber por qué yo entraba y salía de su mansión? Ah, ¿sí? En realidad, el origen de esto es muy simple.

La señorita Kotakari era descendiente de un alto vasallo de un señor feudal de antes de la Restauración Meiji. Después de la Restauración Meiji, tanto los samuráis como los nobles…

## La joven N, sin darse cuenta, guiada por un hombre desconocido, entra en la casa abandonada

9 El ayer entre la niebla

Yo…

No sé cómo me llamo.

Tampoco recuerdo cuántos años tengo, ni dónde, ni qué clase de vida llegué a llevar.

Me parece que sufrí una enfermedad grave. Después de una fiebre muy alta, se me quemó la cabeza y no recuerdo nada de antes.

Por eso, todo lo de antes de enfermar me lo contaron otros. Tampoco sé si es verdad o mentira; claro que no creo que tengan motivos para engañarme.

Después de enfermar, me volví muy fea. Me enseñaron fotos de antes, y no me parezco en nada a como soy ahora. El pelo, amarillento y seco; el cuerpo, tan flaco que ya no tiene forma humana; las mejillas cubiertas de manchas rojas, y además un grano tras otro.

En las fotos yo tenía el pelo largo y negro, y en la cara no me había salido ni un solo grano. Ahora parezco otra persona.

Aunque tuve padre y madre, ahora ninguno de los dos está a mi lado. Mi padre, por algún motivo, se fue a un lugar muy lejano; después murió también mi madre, y en casa quedé solo yo. Luego enfermé y estuve a punto de morir. Por eso ahora vivo en un lugar que parece un hospital.

A mi alrededor solo hay adultos: médicos, enfermeras, psicólogos y gente así. Por más que me esfuerce, no consigo que me caigan bien. Sobre todo odio el olor a desinfectante de la bata blanca del médico.

Al psicólogo lo odio todavía más. Cada vez me hace preguntas que no tengo más remedio que contestar. En la cara siempre lleva puesta una sonrisa falsa, y lo que piensa por dentro parece completamente distinto de lo que dice con la boca.

Pero no me queda más que vivir aquí. A menos que vuelva mi padre; si no…

## Cuando yo era niña

Debo ser sincera: mi infancia no guarda recuerdos especialmente interesantes. Será porque no me gustaba ser niña. No sé si antes, o ahora, hay muchos niños como yo, pero al menos yo era así.

Y todavía menos me gustaba el entorno en el que vivía. ¿Qué debe hacer un niño con esa inquietud? Para mí, el único camino era leer, huir al mundo de los libros. Es decir, escapar: escapar a las novelas o a los cómics.

Aunque en la sala había televisor, y ya empezaban a emitir dibujos animados (Astro Boy), en casa estaba prohibido que los niños tocaran el interruptor de la tele a su antojo. Solo los libros se podían mirar cuando uno quisiera.

Solo cuando me sumergía en el mundo de los libros podía apartar, por un momento, la idea de que «no soy más que una niña corriente». Aunque no lograra saltar el potro, aunque mamá me riñera por haber dejado caer algo, aunque el perro grande atado en el camino de vuelta a casa diera miedo, todo dejaba de importar.

Llegaba incluso a fantasear con que «había llegado a algún lugar», o con que «me había convertido en otra persona», y despertar de golpe de aquel sueño solía golpearme con fuerza.

El mundo en el que yo vivía no era el bosque mágico de *La princesa caballero*⑥, ni el desierto de Egipto, ni Marte, ni mucho menos el palacio real de Francia. Yo solo era una niña de lo más corriente, bajita y poco dotada para el deporte, que iría creciendo día a día, se haría adulta, envejecería poco a poco, se convertiría en una vieja y abandonaría este mundo…

La verdad es que no soy de las que se enredan en un callejón sin salida; no me quedo mucho tiempo atormentada por cuestiones tan filosóficas, y pronto vuelvo otra vez a…

✳

You've reached the end of the available text.

Find another story →

More stories from the bookshelf

Browse all novels ↗
Công chúa lồng tiếngCHAPTERS AVAILABLE

NOVEL · 简体中文

Công chúa lồng tiếng

# Công chúa lồng tiếng ## Minh họa > https://www.bilinovel.com/novel/920/119265.html ![](https://img3.readpai.com/0/920/119265/63119.jpg) ![](https://img3.readpai.com/0/920/119265/63120.jpg) ![](https://img3.readpai.com/

Open the book ↗
Thiếu nữCHAPTERS AVAILABLE

NOVEL · English

Thiếu nữ

# Thiếu nữ ## Di thư Mọi đứa trẻ trên đời đều nên được tạo ra trong ống nghiệm. Chỉ cần dùng trứng và tinh trùng của những kẻ được trời ưu ái ấy, tạo nên những con người ưu tú là đủ. Nếu không làm được điều đó, thì hãy l

Open the book ↗
Câu lạc bộ nhàn rỗiCHAPTERS AVAILABLE

NOVEL · Español

Câu lạc bộ nhàn rỗi

# Câu lạc bộ nhàn rỗi ## Minh họa > https://www.bilinovel.com/novel/822/117665.html ![](https://img3.readpai.com/0/822/117665/54121.jpg) ![](https://img3.readpai.com/0/822/117665/54122.jpg) ![](https://img3.readpai.com/0

Open the book ↗
Du hành, cho đến hồi kết hủy diệt thế giớiCHAPTERS AVAILABLE

NOVEL · English

Du hành, cho đến hồi kết hủy diệt thế giới

# Du hành, cho đến hồi kết hủy diệt thế giới ## Tranh minh họa > https://www.bilinovel.com/novel/823/117662.html Bản dịch trên mạng. Đăng lại từ Câu lạc bộ light novel 2D Học viện Sumisora (bbs.sumisora.net/thread.php?fi

Open the book ↗
Siêu moe: Loạn mạn của các thiên thần chúng taCHAPTERS AVAILABLE

NOVEL · English

Siêu moe: Loạn mạn của các thiên thần chúng ta

# Siêu moe: Loạn mạn của các thiên thần chúng ta ## Minh họa > https://www.bilinovel.com/novel/835/115799.html ![](https://img3.readpai.com/0/835/115799/37445.jpg) ![](https://img3.readpai.com/0/835/115799/37446.jpg) ![]

Open the book ↗
Công chúa xứ súpCHAPTERS AVAILABLE

NOVEL · English

Công chúa xứ súp

# Công chúa xứ súp ## Minh họa > https://www.bilinovel.com/novel/1423/122705.html ![](https://img3.readpai.com/1/1423/122705/96765.jpg) ![](https://img3.readpai.com/1/1423/122705/96766.jpg) ![](https://img3.readpai.com/1

Open the book ↗